WAAROM EEN

KINDERPETITIE?

“Sommige politici lachen ons uit, zeggen dat we niets weten of dat het vroeger beter was omdat kinderen toen hun mond hielden.”
Een interview met Pina Helsen, Marian Jones en Roos Monbaliu
Door Stijn Devillé, Directeur Het nieuwstedelijk
Foto’s Ewoud Monbaliu

Het is een zonnige februaridag. We spreken af bij Marian thuis. De sfeer zit er al meteen goed in. ‘Grote mensen zeggen wel dat we naar school moeten of buiten moeten spelen, in plaats van ons te moeien in het klimaatdebat. Maar hoe zullen wij of onze eigen kinderen later nog buiten kunnen spelen, als onze aardbol verstikt in de CO2?’

Om te beginnen: als ik me goed heb geïnformeerd, mogen jullie helemaal nog geen petitie opstarten. Je moet minstens 13 jaar zijn om iets te mogen ondertekenen.
Marian: Dat maakt mij eigenlijk heel boos en verdrietig tegelijk. Pfft. Dat was echt een teleurstelling. We mogen niet betogen en nu mogen we ook al geen petities ondertekenen. Wij mogen blijkbaar niks, behalve onze mond houden. Daarom willen we naar de kinderrechtencommissaris stappen. Het zijn wij die het meest last zullen hebben van de klimaatopwarming. Terwijl het niet onze schuld is. En wij zullen er ook niets meer aan kunnen veranderen als we later gestudeerd hebben. Dan is het te laat. Deze petitie opstarten en nu al onze stem laten horen, is alles wat we kunnen doen. Wij hebben ook een stem. We roepen alle kinderen over heel de wereld op om onze petitie te tekenen! Al is het dan met de hulp van onze ouders.
Begrijpen kinderen wel iets van klimaatverandering? Spijbelen jullie niet gewoon omdat anderen dat doen, omdat het makkelijk is om mee te lopen met anderen? Of vinden jullie het niet gewoon heel leuk om een namiddagje van school weg te lopen en lekker te gaan protesteren?
Roos: Wij zijn kinderen van de lagere school, maar dat betekent niet dat wij niets weten. We kijken bijna dagelijks naar het kinderjournaal en zélfs naar het journaal voor volwassenen. Wij maken tegenwoordig actua’s en werkstukken op school. Je moet niet denken dat we niks weten!
Wat zijn actua’s?
Pina: Ik denk dat jullie dat vroeger spreekbeurten noemden, of zoiets. In een actua presenteren we voor de hele klas een actueel onderwerp, waarna we er met de hele groep over discussiëren. Wij nodigen soms ook wetenschappers uit om in onze klas een moeilijk thema uit te leggen. Biodiversiteit bijvoorbeeld…
Roos: Biodiversiteit, voeding, eerlijke handel, sociale media, partijpolitiek en natuurlijk ook klimaatverandering. Wij lezen daarvoor boeken uit de bibliotheek, kranten, Wikipedia. Sommige kinderen lezen soms zelfs wetenschappelijke boeken, samen met ouders en onze leerkrachten. We gaan kijken naar tentoonstellingen en theaterstukken over dit soort van thema’s en gaan in gesprek met de kunstenaars. En we interviewen experten en maken er kranten over.
Begrijpen jullie dan wel echt wat die experten en wetenschappers zeggen en schrijven?
Marian: De technische dingen begrijpen wij natuurlijk niet! Maar wij begrijpen blijkbaar wel veel beter dan onze politici wat er echt toe doet: we komen dicht bij het punt waarop we niets meer kunnen doen aan de klimaatverandering. De mensen verliezen dan de controle. Dat betekent dat heel veel mensen overal op de wereld heel hard zullen lijden onder de gevolgen.
Pina: Er is een bekende Engelse bioloog (Sir David Attenborough, nvdr.) die zelfs zegt dat dit het begin van het einde van de mensen kan zijn. Weet je wel hoe eng dat voor ons is, om dat te horen? Ik word daar echt radeloos van. Dit gaat wel over ons, hé!
Oké. Het lijkt me leuk en zinnig als jullie daar op school rond werken. Maar als dit allemaal al in de klas gebeurt, waar klagen jullie dan nog over?
Marian: Erover praten op school lost het probleem toch niet op? We moeten iets doen, net zoals Greta Thunberg en Anuna De Wever! Daarom lanceren wij deze petitie.
Pina: Waar Greta Thunberg en Anuna De Wever echt boos over worden, is dat onze ministers maar niet begrijpen dat de opwarming van de aarde het grootste probleem aller tijden is, dat NU moet aangepakt worden vooraleer het te laat is.
Greta Thunberg en Anuna De Wever zijn jullie grote voorbeelden. Maar dat zijn toch zelf geen wetenschappers?
Marian: Natuurlijk niet. Maar onze ministers zijn ook geen klimaatwetenschappers. Greta en Anuna roepen ook alleen maar op om naar wetenschappers te luisteren. Het is zoals Greta Thunberg zegt: als wetenschappers bewijzen dat er een probleem is met het klimaat en dat de gevolgen heel erg zullen zijn voor iedereen, dan is het toch normaal dat we er iets aan doen?
Daar is ook veel geld voor nodig. Daar hebben we de economie voor nodig. Die kunnen we niet zomaar stilleggen, of we hebben helemaal geen geld meer over.
Pina: De economie zoals die nu werkt, maakt ons ziek. Het is zoals een dokter die je vertelt dat je kanker hebt, maar je kunt overleven door de behandeling NU te starten. Dan ga je toch geen andere dokter zoeken die zegt dat je niet ziek bent. Dan ga je toch geen excuses zoeken om niets te doen? Neen, dan zeg je: “Vertel me wat ik moet doen om dit te overleven!”
Roos : Roos: Of een notenallergie! Als je nog noten eet, ga je dood! Oké, dan zal ik vanaf nu een beetje minder noten eten… Duùh! Dat is eigenlijk wat grote mensen zeggen over CO2. Dat is toch helemaal idioot!
Pina: Het is toch logisch dat we een bedreigend probleem zoals klimaatverandering nu meteen heel ernstig aanpakken? Hoe kan het dat politici telkens weer excuses zoeken om niets (of veel te weinig) te doen om dit probleem onder controle te krijgen? Hoe komt het dat volwassenen dit niet begrijpen? Voor ons als kinderen van de basisschool is dit heel simpel.
Marian, jouw papa is de milieuwetenschapper Peter Tom Jones, die werkt aan de KU Leuven. Probeert hij jou niet gewoon voor zijn kar te spannen?
Marian : Dat vind ik een beledigende vraag. En voor welke kar zou dat dan precies zijn? Dat we als mensen willen overleven op deze wereldbol? Willen we dat niet allemaal? Misschien wordt er bij mij thuis meer over de klimaatopwarming gepraat dan in een ander gezin, dat kan. Maar wij hebben toch zelf ogen? Wij zien toch zelf wat er gebeurt? Het was mijn eigen idee om een speech te geven op de klimaatbetoging in Leuven. Het was mijn idee om een kinderpetitie op te starten. Het is eigenlijk andersom, ik span mijn ouders eerder voor mijn kar! Het is onze generatie die van alle levende generaties het meest last zal hebben van de klimaatopwarming. Terwijl het niet onze schuld is. En wij zullen er ook niets meer aan kunnen veranderen als we later gestudeerd hebben. Dan is het te laat. Deze petitie opstarten en nu al onze stem laten horen, is alles wat we kunnen doen.
Roos: Sommige politici lachen ons uit, zeggen dat we niets weten of dat het vroeger beter was omdat kinderen toen hun mond hielden. Maar onze mond gaan we niet meer houden, tot er eindelijk geluisterd wordt. Wel, wij zijn niet akkoord. Wij eisen gehoord te worden!

Toespraak Marian Jones

Herbekijk hier de speech van Marian op Le(u)ven voor het klimaat.

Geplaatst door Freinetschool de Zevensprong op Donderdag 7 februari 2019